De koningskrab in Noorwegen: waar ze vandaan komt en hoe groot ze wordt

Het verhaal is kort en ongewoon goed gedocumenteerd. Tussen 1961 en 1969 brachten Sovjet-mariene biologen rode koningskrabben uit de Noordelijke Stille Oceaan — Kamtsjatka, de Zee van Ochotsk — en zetten ze uit langs de Moermankust van de Barentszzee. Het doel was een nieuwe commerciële visserij in koud water waar de soort nooit had geleefd. Het werkte beter dan iemand had verwacht.

In de jaren zeventig plantte de krab zichzelf voort. In de jaren negentig was hij overgestoken naar Noorse wateren rond de Varangerfjord, de lange inham waar Kirkenes aan ligt. Van daaruit ging hij verder: westwaarts langs Finnmark, voorbij de Noordkaap, de fjorden van Troms in. De koningskrab in Noorwegen is vandaag een zelfstandige populatie die aankwam binnen de levensduur van de vissers die hem nu vangen.

Die geschiedenis verklaart iets wat u op de boot zult horen. De bemanning praat over de krab zoals mensen praten over een nieuwkomer die nuttig bleek te zijn: het is een uitheemse soort, hij veranderde de zeebodem waar hij naartoe kwam, en hij is ook het meest waardevolle dat veel kleine boten in oostelijk Finnmark het hele jaar ophalen. Beide kanten zijn waar, en de gidsen zeggen dat ronduit.

Voor een bezoeker betekent het één praktisch ding: dit is een visserij waaraan u mag deelnemen. Noorwegen wil dat de krab wordt geoogst, en de tours waarbij u zelf een pot ophaalt, passen binnen dat beleid in plaats van erbuiten.

Temperatuur is wat hem tegenhoudt. De rode koningskrab is een koudwaterdier: hij doet het het beste tussen 2 en 8 °C, is in verschillende levensfasen geregistreerd van −1,6 tot 18 °C, en vooral larven zijn kieskeurig. West en zuid van Tromsø houdt de Golfstroom de kust milder, en de dichte, commercieel bruikbare concentraties dunnen uit.

De kaart van de koningskrab in Noorwegen loopt dus ruwweg van de Russische grens in het oosten tot de wateren rond Tromsø in het westen. Kirkenes ligt in het midden van de sterkste gronden — locals noemen het de koningskrabstad en de visserij daar is een echte industrie. Tromsø ligt aan de westkant, waar de krab in de fjorden aanwezig is en een boot hem betrouwbaar kan vinden, maar waar de populatie dunner is dan in Varanger.

Dit is belangrijk wanneer u een trip kiest. In Kirkenes is de safari gebouwd rond een gevestigde commerciële visserij: €256 gaat in de zomer met een RIB naar buiten, €339 rijdt in de winter met een sneeuwscooterslee over de bevroren fjord. In Tromsø is de safari gebouwd rond een werkboot die naar potten gaat die de schipper heeft uitgezet in fjorden die hij kent — €243 en €331 werken beide zo, en beide vertrekken vanaf kades in het midden van de stad.

De ene is het hart van het gebied, de andere de rand ervan. De krab op het bord op het einde is hetzelfde dier.

Noorwegen beheert de koningskrab als twee verschillende dingen tegelijk, gescheiden door een lijn in de zee bij de Noordkaap. Ten oosten daarvan, in de Varanger-gronden rond Kirkenes, is de krab een beheerde commerciële visserij met quota, vergunde boten en een zeer hoge prijs per kilo. Het doel daar is een stabiele, waardevolle populatie.

Ten westen van die lijn, inclusief de wateren rond Tromsø, kantelt het beleid. Hier is het doel de verspreiding te vertragen, dus mag de krab veel vrijer worden gevangen. Dat is de juridische achtergrond van een koningskrab-safari in Tromso: de boot waarop u uitvaart, oogst een dier dat de staat liever ziet geoogst worden.

Voor u uit zich dat in kleine dingen. De bemanning laat u zien hoe ze een krab meten en welke exemplaren weer over de rand gaan. Ze vertellen u waar de korven stonden en hoe lang. Bij €243 en €284 bedient u zelf het touw en de val, wat juist legaal is vanwege waar u op de kaart staat.

Het verklaart ook de prijs. Koningskrab is een van de meest waardevolle schaaldieren ter wereld, en een portie ervan in een restaurant in Tromsø kost op zichzelf al echt geld. Wanneer u €243 vergelijkt met een restaurantrekening in plaats van met een sightseeingcruise, ziet de rekensom er anders uit.

Het vlees is wit, licht zoet en steviger dan bruine krab, en het komt uit de poot in lange, schone stukken in plaats van in vlokken. Het heeft heel weinig nodig: koken in gezouten zeewater, dan boter, citroen en brood. Elke boot op deze pagina serveert het ongeveer zo, en degenen die iets toevoegen, voegen er een soep naast toe in plaats van een saus erop.

De gebruikelijke portie op een safari is één krab voor twee personen, wat neerkomt op een bord poten en scharen per persoon. Het is royaal zonder een banket te zijn, en het is het deel van de dag dat het meest in reviews wordt genoemd. Op €243 vindt het eten aan wal plaats in een restaurant nadat de boot binnenkomt; op €284 en €331 gebeurt het aan boord terwijl u nog in de fjord bent.

Als u naast krab ook andere zeevruchten wilt, dan is €160 een vistocht waarbij uw eigen kabeljauw aan dek tot soep wordt gekookt, en deze heeft 743 reviews met een 4,8 — meer dan welke andere tocht op deze site dan ook. Het is een andere dag, en die wordt op een eigen pagina behandeld.

Het is een nieuwkomer. Uitgezet in de Barentszzee in de jaren 1960, gevestigd in de jaren 1970, in Noorse fjorden vanaf de jaren 1990.

Tromsø is de westelijke grens. De krab houdt van 2 tot 8 °C; de kust ten zuiden hiervan is warmer, dus hier eindigen de dichte gronden.

Hij is groot. Meer dan een meter over de poten, meerdere kilo's in de hand, en één dier voedt twee personen.

U mag helpen. Ten westen van de Noordkaap is het beleid oogsten, daarom kan een koningskrab safari Tromso u het touw in handen geven in plaats van een uitkijkplatform.